(N)iets gemist?

Was er deze week iets in het nieuws over branstof besparen en snelheid minderen?

Ik denk echt dat ik iets heb gemist, dat ik iets niet in de media heb gezien, gelezenof gehoord dat ik werkelijk had moeten zien, lezen of horen!
Hoe verklaar je anders dat auto’s, telkens vlak voor mij uiteraard, aan 65 rijden waar je 90 mag en, u raadt het al, aan 65 rijden waar je 50 mag? Bespaar je brandstof als je aan 65 rijdt? Stoot je minder (schadelijke) stoffen uit? Of zijn dat nu de nieuwste automodellen (die dan overduidelijk maar 3 versnellingen kunnen hebben)?

Maar ik hoor jullie aan denken: “Als het u niet aanstaat, ga dan met de trein hé!”

Wel, daar kan ik het volgende op zeggen: “Mijn titel is niet voor niets (N)iets gemist!”
Ik spoor werkdagelijks naar… het werk! Zo ook deze middag. Volgt u even mijn tijdsschema mee:

11.15:	Ik rij richting station.
11.39:	Op dit uur komt normaal de trein aan en ik zit mooi op tijd te wachten op een bankje
11.45:	In het station weerklinkt een stem die een trein aankodigt in de andere richting.
12.00:	Ik verwittig een aantal mensen dat ik hoogstwaarschijnlijk te laat zal zijn, want tot nu toe weet ik nog steeds niet of er al dan niet een trein zal rijden. En lief als sommige van die mensen zijn sturen ze een aantal berichtjes terug…
12.10:	Hoera! De stationsmedewerker deelt mee dat er binnen 10 minuten een trein komt… en hij bedankt ons voor het begrip.
12.15:	Op dit uur komt normaal een andere trein in de juiste richting… niet dus! Die mensen die misschien, eventueel 35 minuten te laat zijn, hebben nog steeds hun trein niet gemist!
12.20:	Hoera! Een trein! Maar het gejuich verstomt wanneer de luidspreker ons laat weten dat er weldra (binnen 10 minuten) nog een trein in die richting zal komen, maar dat beide treinen hun eindbestemming niet kunnen bereiken en dat ze dus halfweg stoppen. “Kak!” denk ik bij mezelf…
12.25:	Ik rij met mijn auto richting werk (zie verhaaltje hierboven).

Sommige dagen zijn gewoon kak en dan ben je blij dat je die kak mag delen met anderen, want gedeelde kak is ***censuur***… mmm misschien moet ik toch maar weer het Engelse kak-woord gaan gebruiken!

Moet je?

Moet je op je blog schrijven…

• …over je dagelijkse NMBS-ergernis? Moet je de hele wereld vertellen dat treinen nu weer te laat, dan weer op tijd en een enkele keer te vroeg zijn, maar dat ze ’s morgens altijd stampvol zitten, waardoor we, als haringen in een ton, met 14 (jawel ik heb ze geteld!) rechtstaan in zo’n halletje? Moet je er dan op een blog bijvertellen dat zo’n zaken niet bevorderlijk zijn voor je ochtendhumeur? Of vertel je beter dat je op zo’n momenten walgt van mensen die tot op de laatste seconde aan hun sigaret staan te lurken om zich, bij het fluitsignaal, op je te werpen en zo hun stinkende adem in je nek te planten?
  Of kun je dan beter schrijven over die blikken, waar Sabien Tiels alleen maar in haar dromen kon over zingen? Vooral die blikken als jij moet lachen om de flauwe grappen van “De Grote Peter van de Veire Ochtendshow“-podcast, maar je omstaanders de grappen niet kunnen horen omdat jij verstandig genoeg bent om die dingen in je oren niet op te blazen (dat doet die roker trouwens al genoeg). Moet je dan verder dan de blikken gaan en schrijven over die fonkeling, die lach, die…?
• … over je speurtocht naar de ideale woning? Over hoe je de ene immo-site na de andere bij je “favorieten” plaatst en ze elke vijf minuten gaat controleren (ook al is het middernacht en is de kans dus nihil dat er iets veranderd zal zijn)? Heeft het dan zin om er bij te vertellen dat appartementen die vorige maand nog 100 000 euro waard waren, er nu plots 150 000 waard zijn? Moet je dan je ergernis onder stoelen of banken steken, of kijk je beter naar goedkope keukenstoelen en naar de verschillende rentevoeten bij alle banken?
• … over je collega’s die over het piepen van muizen lesgeven of die viskoppen meebrengen waarvan de geur zich meteen door heel de school verspreidt, of toch maar over die collega die zijn potje soep (met deksel) zo lang liet staan dat het plots van “plof” deed en er een geurtje aan was die stevige concurrentie bood voor de viskoppen? Misschien moet je ietwat beschaamd toegeven dat jouw Foute CD’s een kleine Foute Fuif veroorzaakten in de “foute” leraarskamer? Of zou dat fout zijn?
• … over eerdere internetgebeurtenissen? Over feiten die ondertussen al vijf jaar plaatsvonden, maar die je op één of andere manier nooit hebt kunnen loslaten. Moet je er dan bij vertellen dat je dat “niet kunnen loslaten” pas ontdekt als je een reeks sms’en hebt gekregen?
• … dat je iMac simpelweg fantastisch is, dat hij zo goed samenwerkt met je iPod en met dat digitaal fototoestel dat uit de toonzaal gehaald moest worden (en het verlopig perfect blijft doen *hout vasthouden*)?

Misschien dat dat laatste wel nog het meest veilige is.