Moet je?

11 03 2008

Moet je op je blog schrijven…

  • …over je dagelijkse NMBS-ergernis? Moet je de hele wereld vertellen dat treinen nu weer te laat, dan weer op tijd en een enkele keer te vroeg zijn, maar dat ze ’s morgens altijd stampvol zitten, waardoor we, als haringen in een ton, met 14 (jawel ik heb ze geteld!) rechtstaan in zo’n halletje? Moet je er dan op een blog bijvertellen dat zo’n zaken niet bevorderlijk zijn voor je ochtendhumeur? Of vertel je beter dat je op zo’n momenten walgt van mensen die tot op de laatste seconde aan hun sigaret staan te lurken om zich, bij het fluitsignaal, op je te werpen en zo hun stinkende adem in je nek te planten?
    Of kun je dan beter schrijven over die blikken, waar Sabien Tiels alleen maar in haar dromen kon over zingen? Vooral die blikken als jij moet lachen om de flauwe grappen van “De Grote Peter van de Veire Ochtendshow“-podcast, maar je omstaanders de grappen niet kunnen horen omdat jij verstandig genoeg bent om die dingen in je oren niet op te blazen (dat doet die roker trouwens al genoeg). Moet je dan verder dan de blikken gaan en schrijven over die fonkeling, die lach, die…?
  • … over je speurtocht naar de ideale woning? Over hoe je de ene immo-site na de andere bij je “favorieten” plaatst en ze elke vijf minuten gaat controleren (ook al is het middernacht en is de kans dus nihil dat er iets veranderd zal zijn)? Heeft het dan zin om er bij te vertellen dat appartementen die vorige maand nog 100 000 euro waard waren, er nu plots 150 000 waard zijn? Moet je dan je ergernis onder stoelen of banken steken, of kijk je beter naar goedkope keukenstoelen en naar de verschillende rentevoeten bij alle banken?
  • … over je collega’s die over het piepen van muizen lesgeven of die viskoppen meebrengen waarvan de geur zich meteen door heel de school verspreidt, of toch maar over die collega die zijn potje soep (met deksel) zo lang liet staan dat het plots van “plof” deed en er een geurtje aan was die stevige concurrentie bood voor de viskoppen? Misschien moet je ietwat beschaamd toegeven dat jouw Foute CD’s een kleine Foute Fuif veroorzaakten in de “foute” leraarskamer? Of zou dat fout zijn?
  • … over eerdere internetgebeurtenissen? Over feiten die ondertussen al vijf jaar plaatsvonden, maar die je op één of andere manier nooit hebt kunnen loslaten. Moet je er dan bij vertellen dat je dat “niet kunnen loslaten” pas ontdekt als je een reeks sms’en hebt gekregen?
  • … dat je iMac simpelweg fantastisch is, dat hij zo goed samenwerkt met je iPod en met dat digitaal fototoestel dat uit de toonzaal gehaald moest worden (en het verlopig perfect blijft doen *hout vasthouden*)?

Misschien dat dat laatste wel nog het meest veilige is.





Therefore I am!

14 02 2008

Moet men zich verontschuldigen als overmacht er zich mee heeft bemoeid?
Ik vind van wel en daarom mijn oprechte verontschuldigingen dat het weer zo lang heeft geduurd voor hier iets verscheen. Maar zoals gezegd, ‘t is een kwestie van overmacht.

Enkele weken geleden, nouja laten we eerlijk zijn, enkele maanden geleden zat ik wat op de computer te klooien toen plots mijn scherm zwart werd. Nee, geen (staat er windows op uw computer dan ook een) blauw scherm dat iedereen kent, maar wel een zwart, pikzwart. Conclusie: het scherm van mijn laptop heeft het begeven.
Gelukkig kun je aan een laptop een 2de scherm hangen… ik was dus even uit de nood geholpen met een eigenlijk al lang afgeschreven scherm.

Maar vorige week, in de vakantie, sloeg het noodlot keihard toe. Carnaval in Zwolle was zoals we alleen van Zwolle kunnen verwachten: een streling voor het oog en het hart, een marteling voor de lever en de maag. Maar toen ik bij thuiskomst genoot van een heerlijk warm bad, besloot het vervangscherm om over te gaan op blauw. Conclusie: de harde schijf van mijn laptop heeft het begeven. En zoals dat meestal gaat… van bepaalde dingen vergeet je altijd een backup te maken, zo ook dus van het bestand om mijn “comics” te maken. Ik moet dus opnieuw starten vanaf nul.

Maar starten vanaf nul is een beetje te cru uitgedrukt, want een splinternieuwe iMac om mijn creatieve uitspattingen op te botvieren, kun je moeilijk “vanaf nul” noemen. Of om het met een leuke uitdrukking te zeggen:

I mac, therefore I am!