anthony horowitz, boek, de verborgen geschiedenis, donna tartt, stephen king
In 2 - De feiten, ??? - Vragen on 23 februari 2009 at 19:21
Het begon allemaal lang geleden met Anthony Horowitz (begint het niet bij zowat de helft van de pubers met hem?), waarna het nooit meer goed kwam; boeken zijn nu eenmaal verslavend.
En zo gebeurde het dat ik hele bibliotheken las, maar op mijn boekenplank was tot voor kort maar weinig meer dan enkele plukjes stof te vinden. Maar toen, was het een zonnige zomerdag of een witte winternacht, geen idee, maar toen ging plots de “cd-winkel-om-de-hoek” het hoekje om, of anders gezegd failliet. In plaats van elke dag even wat cd’tjes te bekijken, ging ik bij wijze van alternatief elke dag wat boeken bekijken.
De eerste die over de toonbank gingen waren de Donkere-Toren-boeken van Stephen King (iets meer dan 3000 pagina’s in totaliteit, die ik al meer dan eens heb verslonden), daarna wist ik even niet welke boeken ik nog moest aanschaffen. Tot ik iets meer dan een week geleden De Verborgen Geschiedenis van Donna Tartt zag liggen…
Donna Tartt op de boekenplank onder de noemer “Uitgelezen en moest ik tijd hebben, ik begon van voorafaan opnieuw!”
Iemand boeken gelezen die hij/zij meteen onder diezelfde noemer zou willen plaatsen?
boek, lachen, moeder, sos piet, wiskunde
In Geen antwoord on 25 augustus 2008 at 17:37
Altijd al gedacht dat Piet uit West-Vlaamse klei, wat high-tech-spulletjes en kilo’s make-up bestond…
- Lachen als…
mijn moeder vertelt dat ik niet op een zondag wou geboren worden (“Je moest en je zou op maandag komen!”) en dat ze in het moederhuis naast de mama lag van de collega van mijn zus, die één dag ouder is (“Want zij wou wel op een zondag komen!”)
Achteraf gezien had ik misschien wel op een rustdag geboren moeten worden, dan was ik nu niet zo’n workaholic *kuch, kuch, kuch*
- Lachen als…
ik niet als eerste aan wiskunde denk, wanneer mijn zus zegt “10 000 is toch heel wat meer dan bijvoorbeeld 5 000″.
Een droge “Dat is het dubbel hé!” was de reactie van mijn moeder!
Zo weet je ook weer van wie ik mijn droge kluchten haal 
- Lachen als…
je nieuwe boeken moet kaften met zo’n doorzichtige en vooral zelfklevende folie!
Groen lachen uiteraard…
Normaal heb ik geen twee linkerhanden, maar met van die zelfklevende dingen is het toch altijd weer vloeken!
boek, gedichten, Heer Halewijn, Hugo Claus, junkieverdriet, milan kundera, pi, poëzie, sebastiaan, spin, yann martel
In 2 - De feiten on 09 april 2008 at 16:42
 … en dan sta je in de bibliotheek en denk je: “Als dit niet het ideale boek is, dan weet ik het ook niet meer!”
Geen idee of Yann Martel lang over de titel heeft nagedacht, maar mijn aandacht had hij in elk geval meteen. Mijn Pi-alarm had wel wat opwarmtijd nodig. Vreemd om pi in de titel van een boek te willen vermelden, want als er één ding is waar wiskundigen vaak niet goed in zijn, dan is het wel in talen (en omgekeerd). De wiskundigen die je met die titel aantrekt, geven waarschijnlijk al op na het voorwoord en de taalkundigen… tja, die leggen het boek al terzijde omdat er wiskunde op de flap staat! Marketing-gewijs misschien een minder goede titel dus.
Ik moet toegeven dat ik voorlopig nog niet verder ben geraakt dan de achterflap, maar die vertelde mij al wat ik eigenlijk had moeten weten; behalve de naam Pi, waarschijnlijk geen letter wiskunde in het boek! |
Een boek waar ik wel al hier en daar een pagina uit gelezen heb, is Van Heer Halewijn tot Hugo Claus – 160 Gedichten om uit het hoofd te kennen. In de bib kon ik niet nalaten om De Spin Sebastiaan al even te lezen en ook Junkieverdriet moest mijn poëzie-honger stillen. Heerlijk!
En om deze literaire drievuldigheid te vervolledigen heb ik ook nog De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan van Milan Kundera meegebracht. |
