Het was één van de favoriete uitspraken van mijn leerkracht Economie in het 4de en 6de middelbaar en het voelde vreemd aan om ze plots in de lessen WW zelf te gebruiken!
Ja, je leest het goed, dit jaar waag ik me niet enkel meer aan de wiskunde, maar komen er ook enkele uurtjes wetenschappelijk werk bij kijken. Niet dat ik daar voor gestudeerd heb, maar je als je moet, dan moet je! (een andere zegswijze van dezelfde leerkracht, meestal in de context van “naar het toilet moeten”). Read the rest of this entry »
Het doet deugd, maar het voelt ook vreemd om
Een housewarming is nog niet gepland… en dan kan ook gezegd worden van andere belangrijkere dingen!
Naar jaarlijkse traditie
En het is geen traditie, maar het scheelt niet veel: sinds vorige week ben ik trotse eigenaar van de nieuwe handboeken wiskunde voor het eerste jaar. Zelfs leerkrachten hebben geen twee maanden vakantie, wi!
Treinreizigers die vrijdagmiddag de trein namen tussen Brugge en Oostende moesten rekening houden met heel wat vertragingen. Door een wanhoopsdaad stond de trein richting Oostende rond 15 uur helemaal stil. De reizigers moesten de trein verlaten en konden met de bus hun reis voortzetten.
De hele namiddag moest nog rekening gehouden worden met vertragingen. (Focus-WTV)
Andere bronnen hadden me al op de hoogte gebracht, maar ik ben nieuwsgierig, dat weet je. En dan kwam ik slechts dit mini-berichtje tegen dat hoofdzakelijk over de praktische kant gaat. Ik weet niet wat ik precies had verwacht, maar je verdient beter. Jij bent toch DE entertainer, een volledig avondprogramma in één persoon, jij bent toch wat God heeft geschapen toen hij “de lach” creëerde?
Hopelijk heb je nu de rust gevonden, die je hier blijkbaar niet kon vinden.
We zullen je missen, Arne!
In de tijd tussen het starten met typen en het posten van dit bericht, heb ik me al honderden keer gesplitst in meerdere keren mezelf. Op elk moment dat ik in een beslissing meerder mogelijkheden had, heb ik me opgesplitst om alle mogelijkheden effectief uit te voeren.
Het is zo’n beetje als moeten kiezen tussen links en rechts, maar omdat je besluiteloos bent, kloon je jezelf en ga je beide kanten uit! Met als enige lichtpuntje dat je je kloon nooit meer terugziet, want links en rechts zijn twee totaal verschillende (en toch ook weer bijna identieke) werelden.
Het is een vreselijke theorie, de theorie van parallelle werelden, kortweg “multiversum“. Vreselijk in de zin van “Stel je eens voor dat zoiets effectief waar is?” Read the rest of this entry »
Wat Editors bedoelde met “The saddest thing that I’d ever seen were smokers outside the hospital doors” weet ik niet, maar misschien doelden ze wel op het gevoel dat ik deze middag had.
Het is vreselijk zielig om in je eentje te moeten eten in de cafetaria van een hospitaal. Het geeft je zo’n troosteloos gevoel om daar te zitten eten, terwijl rondom je een aantal mensen aan het praten zijn over de een zijn gebroken been, de ander zijn geopereerde hartklep en nog een ander zijn suikerziekte. Het ontneemt je de honger als je denkt dat je liefje een paar gangen verder ligt, nog niet helemaal teruggekeerd uit de volledige verdoving. Het is dan ook de combinatie van de TL-buis-verlichting, de ziekenhuisgeur, de grootkeukengeur, de oude-mensen-geur, de witte schorten en nog zoveel meer dat ervoor zorgt dat je je belabberd voelt. Het eten heb ik als een machine naar binnen gewerkt om daar zo vlug mogelijk buiten te zijn.
En dan kom je buiten en ben je blij dat je liefje wakker is en enkele uren later weer mee naar huis mag, met achterlating van 3 wijsheidstanden. Je bent blij dat je kunt zeggen: Tot de volgende… en een goede gezondheid!
… ben ik de internationale pi-dag vergeten (te vermelden op deze blog). Net zoals vorig jaar dus!
Maar aan de andere kant is er dit jaar zoveel over gezegd geweest, dat het hier zeker niet hoeft herhaald te worden. Je kunt er hier, hier en hier veel meer over lezen.
Ik dacht hier even te vragen of ik last had van het “gele auto-effect” (of hoe je dat ook noemt) maar blijkbaar kan ik dat ding niet terugvinden op internet. Het gaat over het volgende. Je koopt een gele auto en plots zie je overal gele auto’s opduiken, terwijl er eigenlijk niet eens zoveel rondrijden… Of zoals hier, als wiskundige had ik al lang in het snotje dat er zoiets als de internationale pi-dag zat aan te komen, maar ik dacht dat er voor de rest niet veel geïnteresseerden waren, maar nu lijkt iedereen het er over te hebben. Ik dacht echt dat er wel ergens sprake van zou zijn op het internet. Niet dus. Mocht je een site vinden die er iets (pseudo-)wetenschappelijks over te zeggen heeft, let me know!
Twee dagjes er helemaal tussenuit, dat was de bedoeling en het is gelukt ook.
Woensdag reden we naar Han-sur-Lesse om er de grotten te bekijken. Uiteraard gratis met de lerarenkaart. Dankzij een uiterst vriendelijke gids (en vooral omdat het niet al te druk was) mochten we foto’s nemen in de grotten, wat normaalgezien ten strengste verboden is.
Na de grotten van Han ging het richting Bed & Breakfast in Furfooz, zo’n 7 kilometer van Dinant. Eens we daar zeer hartelijk werden onthaald, ging het met de auto richting Dinant om er iets te eten en gewoon te genieten van de lichtjes op het water… Read the rest of this entry »
Het begon allemaal lang geleden met Anthony Horowitz (begint het niet bij zowat de helft van de pubers met hem?), waarna het nooit meer goed kwam; boeken zijn nu eenmaal verslavend.
En zo gebeurde het dat ik hele bibliotheken las, maar op mijn boekenplank was tot voor kort maar weinig meer dan enkele plukjes stof te vinden. Maar toen, was het een zonnige zomerdag of een witte winternacht, geen idee, maar toen ging plots de “cd-winkel-om-de-hoek” het hoekje om, of anders gezegd failliet. In plaats van elke dag even wat cd’tjes te bekijken, ging ik bij wijze van alternatief elke dag wat boeken bekijken.
De eerste die over de toonbank gingen waren de Donkere-Toren-boeken van Stephen King (iets meer dan 3000 pagina’s in totaliteit, die ik al meer dan eens heb verslonden), daarna wist ik even niet welke boeken ik nog moest aanschaffen. Tot ik iets meer dan een week geleden De Verborgen Geschiedenis van Donna Tartt zag liggen…
Donna Tartt op de boekenplank onder de noemer “Uitgelezen en moest ik tijd hebben, ik begon van voorafaan opnieuw!”
Iemand boeken gelezen die hij/zij meteen onder diezelfde noemer zou willen plaatsen?
Nu de big sis haar eigen woonst heeft en big brother al een tijdje in Gent-city woont, heb ik hier in Hotel Mama, de boven voor mij alleen. Dit weekend bleek bij toeval, door het wegvallen van twee vergaderingen (leve de griep!), eens een rustig weekend te worden. Ik besloot om van de gelegenheid en de ruimte gebruik te maken. Jezus, wat is deze zin goed gevonden, al zeg ik het zelf!
En zo heb ik dus nu mijn eigenste werk-, piano- en relax-kamer. 3-in-1 want Blokus-gewijs dropte ik mijn bureau en piano zo in de kamer, dat er nog genoeg plaats was voor twee zetels en een tweezit. Het zijn afdankertjes van de oudjes, maar ze zitten verdikke nog ferm comfortabel… in vergelijking met een taboeretje (Ja ja, dit staat in het groene boekje)! Ideaal dus om ’s avonds nog een filmpje te bekijken, naar tv (op mijn Mac) te kijken, muziek te beluisteren, een boek te lezen of een spelletje te spelen.
Nu alleen nog die kale muren voorzien van posters, boomerang-kaartjes, een tweede prikbord en vooral nog wat meer sfeerverlichting en die laatste maanden dat ik thuis woon, worden de max! Read the rest of this entry »
In de eerste maand van 2009 was ik vooral in de ban van…
Besluit: in de tweede maand van 2009 blijf ik de volledige eerste week thuis!
De laatste tijd ben ik helemaal “into” spellekes.
Waarschijnlijk is het allemaal gestart eens heel erg lang geleden met Monopoly, Wie Is Het?, Vier Op’n Rij, Stratego, Mastermind… Lange zondagmiddagen met regen die in bakken naar beneden komt en waardoor buiten spelen dus geen optie was. Gelukkig had ik een broer en een zus die dan “vrijwillig slachtoffer” werden (want ja, ik moest en zou winnen, zo niet…).
En eind vorig jaar (een maand geleden dus) kreeg ik van mijn liefste Bedriegers Bedrogen en gaf ik haar de jubileum-editie van Kolonisten van Catan cadeau. De week nadien vonden we tussen onze nieuwja
arspakjes Cluedo. Het hek was van de dam.
Ondertussen prijken ook al Cartagena en Carcassonne in de collectie.
En voor de mensen die wreed geïnteresseerd zijn in “de collectie”… Read the rest of this entry »
Van het eerste bericht van het nieuwe jaar, daar verwachten jullie waarschijnlijk veel van. Zeker omdat je er zolang op hebt moeten wachten.
Helaas, ik moet jullie teleurstellen. Soms denk ik dat ik een workaholic ben, soms denk ik dat ik te veel bij mijn liefste zit… Soms zou ik willen dat het eens wat rustiger aan ging, soms wou ik dat ik tijd had om een bericht te posten dat de naam “blogpost” waardig is.
Soms… moet ik er nu alweer vandoor!
Tot…
Ik moet toegeven dat ik hier zit te schaterlachen, maar dat het vooral lachen is om niet te moeten huilen. Het is vreselijk!
Hieronder een greep uit het aanbod.
(Laatst geüpdatet: zaterdag 13/12 om 16.45 uur.)
Iemand die ongetwijfeld liever in een kuuroord had gezeten, schrijft:
thermen in plaats van termen.
Iemand die problemen heeft met rekenen (in dezelfde oefening en, ja, ze mochten hun rekenmachine gebruiken):
21-7=70
7-5=16
Je weet dat je in West-Vlaanderen les geeft als leerlingen antwoorden met:
ginne (geen)
Het is 9.20 uur op de eerste dag van je twee dagen durende “verbeter-verlof”. Je hebt vandaag nog niets te doen, behalve wat huiselijke klusjes en wat voorbereidende werkzaamheden, maar nog geen examens te verbeteren en je geniet nog even van je heerlijke warme bed. (Je mist je vriendin, dat zeker, maar…) Heerlijk warm bed!
Vaag op de achtergrond hoor je een stille piep die jou niet wenst te storen, maar je toch duidelijk wil maken dat je een bericht hebt gekregen. Je neemt je gsm en stelt vast dat het geen sms van je geliefde is, maar wel het bericht waar zoveel mensen op zaten te wachten, maar dat je liever nu nog niet had ontvangen…
Naast een grote hit voor The Boomtown Rats is “I don’t like Mondays” ook een waarheid als een koe! Meestal heb ik niets tegen maandagen, maar vandaag heeft Meneer Maandag zo zijn best gedaan om mij te pesten, dat ik hoop dat hij niet al te lang meer duurt!
Deze morgen, ik sta iets vroeger op want het zou glad zijn volgens mijn moeder en ik loop met een fles lauw water naar buiten (meestal is mijn deur dichtgevroren), giet het water over mijn voorruit en mijn deur en… geen beweging. Ik ga er nog eens met mijn volle gewicht aan hangen… Niets! Ik probeer een andere deur… Niets!
Het besef komt natuurlijk veel te laat: mijn auto is nog op slot. Read the rest of this entry »
Een titel waar velen spontaan de kriebels bij krijgen, meestal negatief geladen kriebels. En ja, ook bij mij zijn er bij ‘n dergelijke titel koude rillingen te bespeuren. Het betekent immers dat ik op een zaterdagvoormiddag vroeg uit mijn bed zal moeten om mij te gaan verdiepen in enkele wiskundige workshops, samen met honderden (jawel, honderden!) andere wiskundeleerkrachten. Er bestaan leukere zaken…
Maar deze keer was het toch een beetje anders. Bij de Wislinks (zie onderaan) staan als sinds jaar en dag de Wiskundemeisjes en… Jawel, één van de vele workshops die je kon volgen tijdens de Dag v/d Wiskunde zou gegeven worden door de Wiskundemeisjes. Ik moest dus niet lang twijfelen! Read the rest of this entry »
Blijkbaar in navolging (zie o.a. Life is a dance, Myle en Zofie) van andere kippenvelmoment-filmpjes, een mini-filmpje dat niet genoeg aandacht kan krijgen! Vooral als iedereen na het bekijken van het filmpje ook nog eens de petitie tekent! DOEN!!!
Stuur de linken door naar vrienden, plaats het op je website, je blog… en teken deze petitie!
De website: http://www.thebigask.be
Het Nederlandstalige filmpje: http://www.youtube.com/watch?v=o6xTKniSu_4
Tip: je kunt het filmpje hieronder bekijken, klik op “Read More And Comment“.
Drie magische bomen hingen onder de achteruitkijkspiegel, vrolijk heen en weer wiegend. De geur die ze verspreiden was op een vreemde manier ook “magisch” te noemen.
Ik sukkelde méér dan half-stoned uit het driedeursautootje. En dat na een ritje van amper 20 minuten…
Magische bomen mogen voor mijn part verboden worden!
In een “Het zou best wel eens kunnen dat mijn conditie een beetje tekort schiet om een week te kunnen skiën”-bui besloot ik om weer te start to’en (zou dat werkwoord al in de van Dale staan? Nee dus.)
Ja, ik mag dus weer gaan skiën, de eerste week van de kerstvakantie! Mogen, want ik ga gratis mee als begeleider met Kazou (de CM). En dus moet ik dringend aan de conditie werken. Na een ietwat mislukte start to run poging, gooide ik mezelf in het ruime sop. Na mijn laatste les ging het richting zwembad om er wat baantjes te trekken, het leek me perfect. Of toch al zeker wat minder belastend voor mijn knieën en mijn al zo vaak geteisterde beenspieren. Read the rest of this entry »
Forrest Gump: Lieutenant Dan got me invested in some kind of fruit company. So then I got a call from him, saying we don’t have to worry about money no more. And I said, that’s good! One less thing.
Ik ben wel een beetje fan van het fruitbedrijfje (en Forrest Gump). Ja, het is duurder dan een pc. Ja, het lijkt onhandig als je een pc gewoon bent. Ja, het is voor de looks dat je het moet doen. Ja en soms mankeert er wel eens iets aan. Zo heb je het vaak gehoorde probleem met het scrollballetje van de machtige muis. Ik had het ook zitten, mijn scrollballetje wou niet meer naar beneden scrollen. Hatelijk! Dus…
Ik moet eerlijk zijn, de zitplaatsen konden beter. Geef mij maar een niet-zit-plaats op het middenplein om lekker dicht bij de artiesten te zijn en te shaken en te grooven als het uitnodigend is. Maar voor de rest hoor je mij niet zoveel klagen.
Kippenvel in’t kwadraat bij Sinéad O’Connor haar Troy…
Kippenvel tot de derde macht bij Live (ja, ik ben een fan!)
Schuddebuiken bij Igudesman & Joo.
De Simple Minds vond ik iets minder, maar iedereen riep toch maar weer luidkeels “Hey, Hey, Hey, Heeey!” Read the rest of this entry »
Veel meer dan “Night Of The Proms” hoef ik niet te zeggen… het wordt een zalige avond!
Live, Sinéad O’Connor, Simple Minds. Wat kan een mens nog meer verlangen dan steengoede artiesten, aangenaam gezelschap en gegarandeerd enkele kippenvelmomenten?
Inderdaad: een Special Guest om je vingers bij af te likken!
Jawel Coudie, we hebben meer dan alleen maar de Meir gezien. We zagen:
Voor de zoveelste keer is de look van deze blog veranderd. De inhoud blijft voornamelijk bestaan uit mijn drukke leventje… en dat bestaat uit liefde voor liefde, liefde voor muziek, liefde voor kampen, liefde voor wiskunde, liefde voor foto’s, liefde voor mooie dingen.
Uw commentaar (zowel op inhoud als “the look”) is uiteraard welkom in de reacties.
Trouwens: ik blijf het zeggen, zeker nu ik die cd in repeat-modus afspeel, dat DIT een aanrader is!
*Update*
Ik wou een heuse, klucht-zoektocht in gang steken, maar nu blijkt dat het fragment op de website van deredactie.be geen ondertitels of info-titels bevat zoals in het eigenlijke journaal.
Zo verdwijnt de klucht natuurlijk ook, want toen ik naar het journaal LAAT zat te kijken, verschijn er bij de tweede persoon die geïnterviewd werd een info-titel met de naam van de baroktrombonist. Het is niemand minder dan Charles TOET!
Jawel, een vent die van zijn naam, zijn hobby (beroep?) heeft kunnen maken!
*Vorig bericht:*
Wie zoekt, die vindt… het grappige in dit nieuwsfeit
Dag op dag een maand geleden, als dat niet toevallig is!
De Ontdekking:
Hannelore Bedert in de Spiegeltent op de Gentse Feesten 2008
Ik zag ook nog een kort stukje Sam Gooris (jawel, die basketsloefkes-”vent”) en Sioen meets Soheto. Op beide concerten zag het zwart van ‘t volk… bij de ene wel in een andere betekenis dan bij de andere!
En nu vraagt u zich waarschijnlijk af wat er de rest van de vakantie nog allemaal gebeurde… Wel tijdens de voorbije weken zag ik:
Tot de volgende!
Gelezen bij o.a. Life is a dance*, Coudie, Mirthe… en ongetwijfeld zullen er nog veel meer volgen! Leuk om door te klikken!
En binnen 10 eeuwen lopen er 10 klonen van ons rond, kun je 10 potten nutella kopen voor 10 cent, is de 10de reïncarnatie van Plop koning van Plopsaland (dat ondertussen de oppervlakte heeft van de huidige 10 provincies) en is het waterpeil van de oceanen 10 meter gezakt, zodat je met een HST-trein in 10 minuten vanuit Oostende in London staat!
10 hete groetjes vanuit de zon!
Ja hoor, ik leef nog. En hoe!
Een overzichtje:
Ik leef dus met een glimlach om mijn lippen, jullie ook?
Ik beweer altijd dat ik ’s avonds en vooral in de weekends en de vakanties geen leerkracht ben, dat ik zeer graag les geef, maar dat ik in het weekend geen freaky wiskundigheden ga verkondigen.
Maar dan kom je plots tot de vaststelling dat je een stukje smeerkaas in een trapezium en een gelijkbenige driehoek hebt verdeeld… en dat je zo verwonderd en blij bent als een kind dat voor de eerste keer sneeuw ziet.
Dus… Ik geef toe: ik heb soms last van wiskundige beroepsmisvorming!
Zonnig weekend!
Dan wil je de “schijnwerper” eens goed gaan benutten en hier inderdaad je (relatief klein) ontwerptalent tentoon stellen met het enige originele “Moni”-logo en dan moet je vaststellen dat alle originelen verloren zijn gegaan in de pc-crash…
Jammer, maar ‘t zal dus voor een andere keer zijn. Misschien wel een foto van de t-shirt zelf dan!
 … en dan sta je in de bibliotheek en denk je: “Als dit niet het ideale boek is, dan weet ik het ook niet meer!”
Geen idee of Yann Martel lang over de titel heeft nagedacht, maar mijn aandacht had hij in elk geval meteen. Mijn Pi-alarm had wel wat opwarmtijd nodig. Vreemd om pi in de titel van een boek te willen vermelden, want als er één ding is waar wiskundigen vaak niet goed in zijn, dan is het wel in talen (en omgekeerd). De wiskundigen die je met die titel aantrekt, geven waarschijnlijk al op na het voorwoord en de taalkundigen… tja, die leggen het boek al terzijde omdat er wiskunde op de flap staat! Marketing-gewijs misschien een minder goede titel dus. |
Een boek waar ik wel al hier en daar een pagina uit gelezen heb, is Van Heer Halewijn tot Hugo Claus – 160 Gedichten om uit het hoofd te kennen. In de bib kon ik niet nalaten om De Spin Sebastiaan al even te lezen en ook Junkieverdriet moest mijn poëzie-honger stillen. Heerlijk! En om deze literaire drievuldigheid te vervolledigen heb ik ook nog De Ondraaglijke Lichtheid van het Bestaan van Milan Kundera meegebracht. |
Als je
dan weet je dat
BC 2008: U was fantastisch, ja ook jij!
Hoe is het mogelijk? Anijsje moet er mij op wijzen dat ik de Internationale π-dag vergeten ben!
Ja, schaam op mij, ik weet het!
Maar goed, toch nog even terugblikken op de Internationale π-dag.
Of ik het gevierd heb?
Nee, ik heb geen taart (in het Engels: pie) gegeten, ik heb er eigenlijk zelfs niet van wakker gelegen.
Schaam op mij in’t kwadraat!
Maar om het goed te maken: een streepje poëzie!
PIKANT
Een kip, met Pasen naar men zegt,
heeft eens een pikant ei gelegd.
Op 14 maart, zo staat beschreven,
om 22 over 7
werd het zonderlinge ding ontdekt
maar nu pas is het uitgelekt.Wiskundigen van overal
vinden die zaak een raar geval.
“Het vreemde ei”, schrijft een boerin,
“past tussen een drie- en vierhoek in.
Het aantal zijden – zo te zien -
is immers 3,14”.
P.S. Zou u ook meer blunders lezen? Anyway, leve de verse lading blunders!
Moet je op je blog schrijven…
Misschien dat dat laatste wel nog het meest veilige is.
Moet men zich verontschuldigen als overmacht er zich mee heeft bemoeid?
Ik vind van wel en daarom mijn oprechte verontschuldigingen dat het weer zo lang heeft geduurd voor hier iets verscheen. Maar zoals gezegd, ‘t is een kwestie van overmacht.
Enkele weken geleden, nouja laten we eerlijk zijn, enkele maanden geleden zat ik wat op de computer te klooien toen plots mijn scherm zwart werd. Nee, geen (staat er windows op uw computer dan ook een) blauw scherm dat iedereen kent, maar wel een zwart, pikzwart. Conclusie: het scherm van mijn laptop heeft het begeven.
Gelukkig kun je aan een laptop een 2de scherm hangen… ik was dus even uit de nood geholpen met een eigenlijk al lang afgeschreven scherm.
Maar vorige week, in de vakantie, sloeg het noodlot keihard toe. Carnaval in Zwolle was zoals we alleen van Zwolle kunnen verwachten: een streling voor het oog en het hart, een marteling voor de lever en de maag. Maar toen ik bij thuiskomst genoot van een heerlijk warm bad, besloot het vervangscherm om over te gaan op blauw. Conclusie: de harde schijf van mijn laptop heeft het begeven. En zoals dat meestal gaat… van bepaalde dingen vergeet je altijd een backup te maken, zo ook dus van het bestand om mijn “comics” te maken. Ik moet dus opnieuw starten vanaf nul.
Maar starten vanaf nul is een beetje te cru uitgedrukt, want een splinternieuwe iMac om mijn creatieve uitspattingen op te botvieren, kun je moeilijk “vanaf nul” noemen. Of om het met een leuke uitdrukking te zeggen:
I mac, therefore I am!
| In mijn springuren durf ik wel eens de winkels in te duiken. Niet dat ik dan specifiek naar iets op zoek ben, maar ik ben even weg van school… en geld moet rollen
De solden lopen stilaan op hun einde en dan komen de gekste reclame-slogans naar boven. Wat dacht je van deze slogan die twee keer, in gigantische letters, aan de etalageruit van een schoenenwinkel kleefde:
|
|
 |
Voor zij die al enige tijd nieuwsgierig zijn en het gevoel krijgen dat ze op hun honger blijven zitten, dat ik hen in de steek laat: *tada* Een tip van de sluier… of hoe extreme make-over toch fascinerend kan zijn |
| Koud!!!
Normaalgezien ben ik geen koukleum, zeker niet als ik wiskunde aan het verkopen ben aan de leerlingen, maar nu ze examens hebben en ik dus niet echt hyperactief kan staan doen, heb ik het echt koud! Zelfs met mijn gat op de chauffage gaan zitten haalt niets uit. Maar aan de andere kant hebben we geen reden om te klagen, het is tenslotte december, winter… echt winter! Nu nog hopen op een witte kerst en de vakantie wordt zaaaalig! |
 |
| In de week dat de punten moeten worden binnengebracht voor de maandrapporten is het altijd weer stressen geblazen… en dan komt zo’n weekend maar net op tijd! |
