Vakantie: deel 2

Dag op dag een maand geleden, als dat niet toevallig is!

• De Ontdekking:
  Wist je dat je gratis en voor niets, elke dag als je dat wil, naar de Universitaire Plantentuin in Gent kunt? (Ja, ook gratis naar de website, maar dat bedoel ik nu even niet!) Ik wist het tot voor kort ook niet, planten zijn normaalgezien niet mijn ding, maar toch heb ik er een hele voormiddag van het ene blaadje naar het andere gedarteld. Een mens moet iets over hebben voor zijn (in een verre toekomst misschien) schoonfamilie!


Hannelore Bedert in de Spiegeltent op de Gentse Feesten 2008

• De Vaste Waarde:
  Ik was er maar één dagje, maar ik heb gezien wie ik wou zien: Hannelore Bedert
  Het was de eerste keer dat ik haar live aan het werk zag, waarschijnlijk niet de laatste keer. Een prachtige stem en heerlijke teksten (zeker als ze af en toe een beetje de West-Vlaamse toer op gaan)!

  Ik zag ook nog een kort stukje Sam Gooris (jawel, die basketsloefkes-”vent”) en Sioen meets Soheto. Op beide concerten zag het zwart van ‘t volk… bij de ene wel in een andere betekenis dan bij de andere!

• De Traditie I
  Er werden wel meerdere tradities in ere gehouden tijdens die enkele zonnige dagen van de zomervakantie. Zo hadden we de jaarlijkse BBQ met ex-studiegenoten, waar het dit jaar toch wel in het bijzonder uitkijken was naar de komst van een aantal nieuwe partners. Traditiegetrouw was er veel “vettige klap” en een overvloed aan heerlijk eten. In koor: “Kan ik het meenemen… voor de hond?”
• De Traditie II
• Ook dit jaar mocht een weekje in Spa (met deze organisatie) niet ontbreken! Hieronder kun je enkele sfeerfoto’s bekijken (die zeggen meer dan vele woorden!).
  

En nu vraagt u zich waarschijnlijk af wat er de rest van de vakantie nog allemaal gebeurde… Wel tijdens de voorbije weken zag ik:

• een dubbele, open armbreuk bij een jongetje van 9 en.. guess what? Die kleine liet geen enkele traan!
• ongelooflijk veel kleine kindjes met van die “reddingsboeitjes” aan in Sunparks (daar zal het slechte weer wel voor iets tussen gezeten hebben).
• bijna niets meer door mijn achterruit toen ik een kot moest helpen verhuizen.
• een bevriend koppel schattig boven een wieg hangen en moest ik bij mezelf vaststellen dat, als goeie vrienden aan kids beginnen, ik het ook wel graag zou hebben, maar dat is het nog te vroeg voor, ook al zie ik
• bijna elke dag mijn grote liefde.
• dat andere mensen meer over wiskunde schrijven dan je zou denken!
• dat ik blijkbaar een stokje tegen mijn kop kreeg… maar helaas, sorry Coudie, ik zal het niet verderzetten. Ander(e stokjes) en beter!

Tot de volgende!

Tiener!

Gelezen bij o.a. Life is a dance*, Coudie, Mirthe… en ongetwijfeld zullen er nog veel meer volgen! Leuk om door te klikken!

• 10 jaar geleden was ik een beloftevolle rechtsachter bij een ondertussen failliet verklaarde ploeg.

• 10 maanden geleden zat ik te vloeken, want ik had op Pukkelpop moeten zijn… niet dus!

• 10 weken geleden waren het nog twijfelende vlinders die mijn duim aan mijn gsm deden kleven.

• 10 dagen geleden keek ik met veel, niet-meer-twijfelende vlinders naar Aladdin en kwam ik tot de vaststelling dat ik nog alle liedjesteksten van begin tot einde ken. “Een nieuw begin…” 

• 10 uur geleden kreeg ik een sms, stuurde ik een sms en viel als een blok weer in slaap.

• 10 minuten geleden nam ik mijn rode balpen en duidde “de rechte verdeeldt…” aan. Waarom tellen spellingsfouten op een proefwerk wiskunde niet mee?

• Binnen 10 minuten ga ik even een luchtje scheppen en van het zonnetje genieten, want dan ben ik het verbeteren alweer kotsbeu.

• Binnen 10 uur weet ik nog niet waar ik zal zijn/slapen. Spannend en ambetant tegelijkertijd.

• Binnen 10 dagen zit ik vol ongeduld te wachten op de eerste ouders voor het afsluitende oudercontact.

• Binnen 10 weken probeer ik nog wat tot rust te komen na een “van-hier-naar-ginder-en-over-en-weer-vakantie”.

• Binnen 10 maanden sta ik misschien, naast jou op de latten… of misschien zit ik in’t gips en lach jij me vierkant uit, dat kan ook.

• Binnen 10 jaar zou het leuk zijn mochten er kleine Mr. Mathema’tjes rondlopen. (De voornamen zullen uiteraard Alfa, Rho, Phi, Lambda, Sinus of Tangens zijn!)

En binnen 10 eeuwen lopen er 10 klonen van ons rond, kun je 10 potten nutella kopen voor 10 cent, is de 10de reïncarnatie van Plop koning van Plopsaland (dat ondertussen de oppervlakte heeft van de huidige 10 provincies) en is het waterpeil van de oceanen 10 meter gezakt, zodat je met een HST-trein in 10 minuten vanuit Oostende in London staat!

10 hete groetjes vanuit de zon!

Still alive, baby?

Ja hoor, ik leef nog. En hoe!
Een overzichtje:

• Een respectvolle glimlach om mijn lippen als ik een 70+ dame op een step door een drukke, Oostendse winkelstraat zie slalommen. Nog meer lachen met toeristen die hetzelfde tafereel aanschouwen en die als koeien naar een voorbijrijdende trein staan te kijken… This is Belgium ;-

• Een moeizame glimlach om mijn lippen als ik, na een avondje, nachtje en morgentje doorzakken, de uitnodiging nog eens lees “Uit respect voor mijn onderburen, worden de glazen een laatste keer gevuld om middernacht.”

• Een nerveuze glimlach om mijn lippen als ik, stevig je hand vasthoudend, “En dit is…” zeg tegen mijn ouders. Een “oef ‘t ging vlotjes” glimlach als we even later samen in de zetel liggen, verstand op nul, blik op Aladdin…

• Een *big smile* om mijn lippen als ik na de aftiteling van Aladdin, tijdens het bekijken van de “Binnenkort verkrijgbaar”-filmpjes, tot de ontdekking kom dat “Is het een vliegtuig, is het een vogel, nee dat is het niet, het is…” door Mega Mindy gewoonweg gestolen werd van Disney!? Echt waar! Mega Mindy is pure plagiaat, ik zeg het je!

• Een pornosnor op mijn bovenlip als ik Günther-gewijs (en met drie andere Günther-fans) het (veel minder porno dan de snor) nachtleven induik! Hi-la-ri-sche taferelen, je kunt het je niet voorstellen! Leve de vroege uurtjes met “voorbeeldige” collega-leerkrachten!

• Een vette grijns om mijn lippen als een toevallige wandelaar ons tijdens onze park-picknick aanspreekt “Geestig hé, zo 18/19 jaar zijn…!?” en een al even vette knipoog gooit.

• Een Kazou-groene glimlach om mijn lippen als ik nog maar eens een vergadering in mijn agenda schrijf en me weer op het voorbereidwerk gooi… Zomer-kampjes, here we come!

Ik leef dus met een glimlach om mijn lippen, jullie ook?

Ik geef toe…

Ik beweer altijd dat ik ’s avonds en vooral in de weekends en de vakanties geen leerkracht ben, dat ik zeer graag les geef, maar dat ik in het weekend geen freaky wiskundigheden ga verkondigen.

Maar dan kom je plots tot de vaststelling dat je een stukje smeerkaas in een trapezium en een gelijkbenige driehoek hebt verdeeld… en dat je zo verwonderd en blij bent als een kind dat voor de eerste keer sneeuw ziet.

Dus… Ik geef toe: ik heb soms last van wiskundige beroepsmisvorming!
Zonnig weekend!

Lap!

Dan wil je de “schijnwerper” eens goed gaan benutten en hier inderdaad je (relatief klein) ontwerptalent tentoon stellen met het enige originele “Moni”-logo en dan moet je vaststellen dat alle originelen verloren zijn gegaan in de pc-crash…

Jammer, maar ‘t zal dus voor een andere keer zijn. Misschien wel een foto van de t-shirt zelf dan!