Het begint stilaan een traditie te worden om tijdens het verbeteren van de examens je een aantal leuke blunders mee te geven. Onderstaande grappige leerlingen zitten in het eerste of tweede middelbaar…
Wie een beetje kennis heeft van het Nederlandstalig lied, die vult de titel van deze post meteen aan met “die van me houden kon” en weet dat eraan voorafging “Een eigen huis, een plek onder de zon”.
Sinds 1 oktober (mijn kwart-eeuw-verjaardag, nvdr) wonen wij (= ik en vriendin) in ons eigen appartement in centrum Oostende. Ik kan al honderduit vertellen over koken, afwassen, wasmachine installeren, lichten monteren, de telenet-man, de buren van boven, de buren van beneden en de buren van opzij, maar nog geen olijke verhalen over meubels!
Daar was het bij de bestelling 6 à8 weken op wachten. Ook op de gordijnen was het 4 weken wachten, dus met wat geluk krijgen we die nog deze herfstvakantie!
Het was één van de favoriete uitspraken van mijn leerkracht Economie in het 4de en 6de middelbaar en het voelde vreemd aan om ze plots in de lessen WW zelf te gebruiken!
Ja, je leest het goed, dit jaar waag ik me niet enkel meer aan de wiskunde, maar komen er ook enkele uurtjes wetenschappelijk werk bij kijken. Niet dat ik daar voor gestudeerd heb, maar je als je moet, dan moet je! (een andere zegswijze van dezelfde leerkracht, meestal in de context van “naar het toilet moeten”). Read the rest of this entry »
Het doet deugd, maar het voelt ook vreemd om
Een housewarming is nog niet gepland… en dan kan ook gezegd worden van andere belangrijkere dingen!
Ongetwijfeld het beste radioprogramma dat ooit uitgezonden werd op Studio Brussel: Microkosmos!
Het is zonde dat er daar geen podcasts of dergelijke van bestaan, maar gelukkig staan HIER nog enkele geluidsfragmenten…
Mr. Mathema zucht en denkt terug aan de vele zondagmiddagen met de radio/walkman op het hoofd…
Het blijft vreemd om te horen dat er iets gebeurd is in Brecht (Antwerpen)!
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/regio/antwerpen/090802_ongeluk_brecht
Naar jaarlijkse traditie
En het is geen traditie, maar het scheelt niet veel: sinds vorige week ben ik trotse eigenaar van de nieuwe handboeken wiskunde voor het eerste jaar. Zelfs leerkrachten hebben geen twee maanden vakantie, wi!
Treinreizigers die vrijdagmiddag de trein namen tussen Brugge en Oostende moesten rekening houden met heel wat vertragingen. Door een wanhoopsdaad stond de trein richting Oostende rond 15 uur helemaal stil. De reizigers moesten de trein verlaten en konden met de bus hun reis voortzetten.
De hele namiddag moest nog rekening gehouden worden met vertragingen. (Focus-WTV)
Andere bronnen hadden me al op de hoogte gebracht, maar ik ben nieuwsgierig, dat weet je. En dan kwam ik slechts dit mini-berichtje tegen dat hoofdzakelijk over de praktische kant gaat. Ik weet niet wat ik precies had verwacht, maar je verdient beter. Jij bent toch DE entertainer, een volledig avondprogramma in één persoon, jij bent toch wat God heeft geschapen toen hij “de lach” creëerde?
Hopelijk heb je nu de rust gevonden, die je hier blijkbaar niet kon vinden.
We zullen je missen, Arne!
In de tijd tussen het starten met typen en het posten van dit bericht, heb ik me al honderden keer gesplitst in meerdere keren mezelf. Op elk moment dat ik in een beslissing meerder mogelijkheden had, heb ik me opgesplitst om alle mogelijkheden effectief uit te voeren.
Het is zo’n beetje als moeten kiezen tussen links en rechts, maar omdat je besluiteloos bent, kloon je jezelf en ga je beide kanten uit! Met als enige lichtpuntje dat je je kloon nooit meer terugziet, want links en rechts zijn twee totaal verschillende (en toch ook weer bijna identieke) werelden.
Het is een vreselijke theorie, de theorie van parallelle werelden, kortweg “multiversum“. Vreselijk in de zin van “Stel je eens voor dat zoiets effectief waar is?” Read the rest of this entry »
Wat zijn leuke dingen voor wiskundigen?
Verkiezingen!
Je wordt om de oren en ogen gegooid met getallen, flashy grafieken en statistieken. (Soms misleidende diagrammen tussen ons gezegd en gezwegen…)
En af en toe dan nog eens iets “hogere” wiskunde. Zoals hier over de Methode D’Hondt!
Is het een wonder dat de sporza-redactie de soundtrack van Requiem for a Dream (in mijn ogen DE film over drugs die iedereen gezien zou moeten hebben!) gebruikt bij een reportage over de bewogen jaren van Tommeke Tommeke wat snuift ge nu?
Heerlijk!
http://www.sporza.be/cm/sporza/videozone/MG_programmas/2.4950/2.5402/2.5403/1.525714
UPDATE
De nieuwsredactie blijft me verbazen. Gisteren zag ik een reportage waarbij ze dit nummer gebruikten als “achtergrondje”. Actuele keuze!
Ze hadden het ook kunnen gebruiken bij de reportage in Man Bijt Hond over de hagelstenen… bonk bonk bonkers! Daarenboven verkies ik bij deze de “Ook dat nog”-rubriek van de videozone van deredactie.be tot leukste ontspanning ooit op een nieuwssite verschenen!
Het was vakantie en zoals bij zovele leerkrachten is die nog drukker dan het schooljaar. Zo druk zelfs dat ik niets kon voorbereiden en dus is deze week een hel. Zo’n hel zelfs dat ik niet eens had gezien dat De Wiksundemeisjes (zie link onderaan) een bericht van mij op hun blog hebben geplaatst, met naam en toenaam… Hoera voor de meisjes! Hoera voor de wiskunde!
Cogito ergo sum… Ja, de analytische meetkunde vind ik echt kak! Dat vond ik vroeger al en nu nog meer. Allemaal de schuld van René!
René from the café blijft hilarisch!
Tot de volgende!
Wat Editors bedoelde met “The saddest thing that I’d ever seen were smokers outside the hospital doors” weet ik niet, maar misschien doelden ze wel op het gevoel dat ik deze middag had.
Het is vreselijk zielig om in je eentje te moeten eten in de cafetaria van een hospitaal. Het geeft je zo’n troosteloos gevoel om daar te zitten eten, terwijl rondom je een aantal mensen aan het praten zijn over de een zijn gebroken been, de ander zijn geopereerde hartklep en nog een ander zijn suikerziekte. Het ontneemt je de honger als je denkt dat je liefje een paar gangen verder ligt, nog niet helemaal teruggekeerd uit de volledige verdoving. Het is dan ook de combinatie van de TL-buis-verlichting, de ziekenhuisgeur, de grootkeukengeur, de oude-mensen-geur, de witte schorten en nog zoveel meer dat ervoor zorgt dat je je belabberd voelt. Het eten heb ik als een machine naar binnen gewerkt om daar zo vlug mogelijk buiten te zijn.
En dan kom je buiten en ben je blij dat je liefje wakker is en enkele uren later weer mee naar huis mag, met achterlating van 3 wijsheidstanden. Je bent blij dat je kunt zeggen: Tot de volgende… en een goede gezondheid!
Het begint een proefwerk-periodieke traditie te worden dat ik tijdens het verbeteren de mooiste examenblunders met u deel. Zo ook dus deze proefwerkperiode. Soms is het lachen geblazen, vaak huilen met de pet op… (Laatste update: woensdag 25 maart om 19.28 uur)
Hypotuna, hypotetis…
Juiste antwoord: schuine zijde (soms hypotenusa genoemd)
105:3=95 en 75:3=23
(deze laatste ben ik op verschillende proefwerken meerdere keren tegen gekomen…)
… ben ik de internationale pi-dag vergeten (te vermelden op deze blog). Net zoals vorig jaar dus!
Maar aan de andere kant is er dit jaar zoveel over gezegd geweest, dat het hier zeker niet hoeft herhaald te worden. Je kunt er hier, hier en hier veel meer over lezen.
Ik dacht hier even te vragen of ik last had van het “gele auto-effect” (of hoe je dat ook noemt) maar blijkbaar kan ik dat ding niet terugvinden op internet. Het gaat over het volgende. Je koopt een gele auto en plots zie je overal gele auto’s opduiken, terwijl er eigenlijk niet eens zoveel rondrijden… Of zoals hier, als wiskundige had ik al lang in het snotje dat er zoiets als de internationale pi-dag zat aan te komen, maar ik dacht dat er voor de rest niet veel geïnteresseerden waren, maar nu lijkt iedereen het er over te hebben. Ik dacht echt dat er wel ergens sprake van zou zijn op het internet. Niet dus. Mocht je een site vinden die er iets (pseudo-)wetenschappelijks over te zeggen heeft, let me know!
Is Napoleon herrezen of wil Didier Reynders hier duidelijk maken dat het “in the pocket” is?
Twee dagjes er helemaal tussenuit, dat was de bedoeling en het is gelukt ook.
Woensdag reden we naar Han-sur-Lesse om er de grotten te bekijken. Uiteraard gratis met de lerarenkaart. Dankzij een uiterst vriendelijke gids (en vooral omdat het niet al te druk was) mochten we foto’s nemen in de grotten, wat normaalgezien ten strengste verboden is.
Na de grotten van Han ging het richting Bed & Breakfast in Furfooz, zo’n 7 kilometer van Dinant. Eens we daar zeer hartelijk werden onthaald, ging het met de auto richting Dinant om er iets te eten en gewoon te genieten van de lichtjes op het water… Read the rest of this entry »
Het begon allemaal lang geleden met Anthony Horowitz (begint het niet bij zowat de helft van de pubers met hem?), waarna het nooit meer goed kwam; boeken zijn nu eenmaal verslavend.
En zo gebeurde het dat ik hele bibliotheken las, maar op mijn boekenplank was tot voor kort maar weinig meer dan enkele plukjes stof te vinden. Maar toen, was het een zonnige zomerdag of een witte winternacht, geen idee, maar toen ging plots de “cd-winkel-om-de-hoek” het hoekje om, of anders gezegd failliet. In plaats van elke dag even wat cd’tjes te bekijken, ging ik bij wijze van alternatief elke dag wat boeken bekijken.
De eerste die over de toonbank gingen waren de Donkere-Toren-boeken van Stephen King (iets meer dan 3000 pagina’s in totaliteit, die ik al meer dan eens heb verslonden), daarna wist ik even niet welke boeken ik nog moest aanschaffen. Tot ik iets meer dan een week geleden De Verborgen Geschiedenis van Donna Tartt zag liggen…
Donna Tartt op de boekenplank onder de noemer “Uitgelezen en moest ik tijd hebben, ik begon van voorafaan opnieuw!”
Iemand boeken gelezen die hij/zij meteen onder diezelfde noemer zou willen plaatsen?
Soms durf ik al eens mijn oog laten vallen op design-stuff. Zo wil ik al jaar en dag een Ball Chair… maar ik vrees dat het er wel nooit van zal komen, want je moet er nu eenmaal de ruimte voor hebben!
Maar nu viel mijn oog als bij toeval op het onderstaande, prachtige stukje wiskundig design. Als je bedenkt hoeveel verschillende figuren je kunt maken met de tangram-stukken, dan is je interieur hiermee nooit meer hetzelfde. Voor elke gelegenheid kun je wel een andere figuur maken…
Iemand zin om het voor mij bij deze mensen te gaan ophalen (en betalen)? In Italië???
(Bij nader onderzoek blijkt dat de dichtste winkel waarschijnlijk in Luxemburg is…)
Nu de big sis haar eigen woonst heeft en big brother al een tijdje in Gent-city woont, heb ik hier in Hotel Mama, de boven voor mij alleen. Dit weekend bleek bij toeval, door het wegvallen van twee vergaderingen (leve de griep!), eens een rustig weekend te worden. Ik besloot om van de gelegenheid en de ruimte gebruik te maken. Jezus, wat is deze zin goed gevonden, al zeg ik het zelf!
En zo heb ik dus nu mijn eigenste werk-, piano- en relax-kamer. 3-in-1 want Blokus-gewijs dropte ik mijn bureau en piano zo in de kamer, dat er nog genoeg plaats was voor twee zetels en een tweezit. Het zijn afdankertjes van de oudjes, maar ze zitten verdikke nog ferm comfortabel… in vergelijking met een taboeretje (Ja ja, dit staat in het groene boekje)! Ideaal dus om ’s avonds nog een filmpje te bekijken, naar tv (op mijn Mac) te kijken, muziek te beluisteren, een boek te lezen of een spelletje te spelen.
Nu alleen nog die kale muren voorzien van posters, boomerang-kaartjes, een tweede prikbord en vooral nog wat meer sfeerverlichting en die laatste maanden dat ik thuis woon, worden de max! Read the rest of this entry »
Vrijdag(heerlijk niets doen)avond. Ik bekijk wat foto’s en met een aantal klikken had ik al vlug een fotobook gemaakt, maar het ging niet zoals ik wou, dus download ik de proef-versie van Aperture om te zien of ik daar misschien meer uit zou kunnen halen. Het experimenteerbeest in mij moet zich af en toe eens laten gaan, laat dat duidelijk zijn.
Via email krijg ik een serienummer toegestuurd. Ik kopieer (foutloos overtypen is onbegonnen werk) de code en *klik*
We zijn vertrokken denk ik en zo gebeurt het ook, maar wat ik niet had verwacht is dat ik zomaar eventjes de volledige versie tevoorschijn zie komen, dus geen limiet-van-30-dagen-ding! Hoera, denk ik bij mezelf… Hoera, zo’n 199 euro uitgespaard!
Enfin, zo’n professioneel programma doet me nu natuurlijk nog meer verlangen naar een professioneel fototoestel. En aangezien ik graag plaatjes van foto’s schiet, zou ik dan ook gaan voor een canon (haha, iemand moest ooit het mopje eens maken)!
Verlangen…
In de eerste maand van 2009 was ik vooral in de ban van…
Besluit: in de tweede maand van 2009 blijf ik de volledige eerste week thuis!
Als er plots een kraai in je huis rondvliegt… ben je dan een heks (in mijn geval een mannelijke heks?)
We vermoeden dat het arme beestje in de schoorsteen van de verwarmingsketel is gevallen en dan op één of andere wijze, krinkel de kronkel, in ons huis binnen is geraakt. Er stonden nergens vensters open, ook geen deuren en ik denk niet dat er iemand van ons gezinnetje voor de grap een kraai het huis laat onderschijten…
Anyway, mijn creatieve brein ging via kraaien al vlug naar heksen en heksen brengen ons bij Monty Python… logisch toch!?
De laatste tijd ben ik helemaal “into” spellekes.
Waarschijnlijk is het allemaal gestart eens heel erg lang geleden met Monopoly, Wie Is Het?, Vier Op’n Rij, Stratego, Mastermind… Lange zondagmiddagen met regen die in bakken naar beneden komt en waardoor buiten spelen dus geen optie was. Gelukkig had ik een broer en een zus die dan “vrijwillig slachtoffer” werden (want ja, ik moest en zou winnen, zo niet…).
En eind vorig jaar (een maand geleden dus) kreeg ik van mijn liefste Bedriegers Bedrogen en gaf ik haar de jubileum-editie van Kolonisten van Catan cadeau. De week nadien vonden we tussen onze nieuwja
arspakjes Cluedo. Het hek was van de dam.
Ondertussen prijken ook al Cartagena en Carcassonne in de collectie.
En voor de mensen die wreed geïnteresseerd zijn in “de collectie”… Read the rest of this entry »
Van het eerste bericht van het nieuwe jaar, daar verwachten jullie waarschijnlijk veel van. Zeker omdat je er zolang op hebt moeten wachten.
Helaas, ik moet jullie teleurstellen. Soms denk ik dat ik een workaholic ben, soms denk ik dat ik te veel bij mijn liefste zit… Soms zou ik willen dat het eens wat rustiger aan ging, soms wou ik dat ik tijd had om een bericht te posten dat de naam “blogpost” waardig is.
Soms… moet ik er nu alweer vandoor!
Tot…
